10 . فلسفه برترى گريه بر خنده بلند در اسلام :
در اخبار از پيشوايان دين ، خنده زياد به ويژه قهقهه ( صدا دار ) بسيار نكوهش شده و بالعكس ، گريه كردن را ممدوح شمردهاند ( گريه از ترس خدا و گريه در مصائب اهل بيت را از جمله عبادات مهم خاطر نشان كردهاند ) .
اين حقيقت امروز مورد تاييد علم و دانشمندان طبيعى و بهداشتى قرار گرفته و ثابت شده كه خنده زياد و با شدت ، به طحال ( سپرز ) ضرر مىرساند و گريه براى چشم سودمند است .
براى اين كه ساختمان چشم داراى پيه است . على ( ( ع ) ) فرمود : « به نظر بشحم » و پيه به وسيله نمك ، سالم و محفوظ مىماند و مثل معروف است « هرچه بگندد نمكش مىزنند » و نمك تركيبى است از كلر و سديم ، از اين رو در شيمى ، نمك را كلرور دو سديم تعبير مىنمايند .
در داخل پلكهاى چشم غده هايى است كه رطوبتى از آن براى محافظت طبقات چشم ، هميشه روان است . و آن رطوبت داراى مواد كلرور دو سديم « نمك » است ، لذا آب چشم شور است .
اين رطوبت كه از غدد اشك مترشح است دو خاصيت دارد : يكى به واسطه رطوبتش پرده سطحى چشم را مرطوب نگاه مىدارد و نيز داخل در سوراخ بينى مىشود و آلات تنفس را نيز مرطوب نگاه مىدارد . « 1 »
خاصيت دوم آن است كه اين مايه به واسطه نمك محلول در آن ، پىهاى چشم را از فساد و گنديدن نگاهدارى مىكند .
از اين رو گريه در شرع مفيد شمرده شده است ؛ زيرا در موقع گريه غدد اشك بهتر و زيادتر ترشح مىنمايد و چشم را جلا و روشنى مىدهد .
هامش
( 1 ) . مثل ماشين آلات كه بايد آن ها را روغن زد تا درست كار كنند . همين طور آلات دم زدن نيز به وسيله غدد اشك دائماً رطوبت و روغن زده مىشود . از اين جهت است نهنك و امثال آن هواى مرطوب استنشاق مىكنند به خاطر آن كه غده اشك ندارند . ( اسلام و علم امروز ، صفحه 395 . )