1 . « واشنكتن ايرونيك » مىنويسد : قرآن كتابى است شامل آيين پاك و قوانين بزرگ . « 1 »
2 . « جون داو پنورت » مىگويد : قرآن كه قانون عمومى عالم اسلام است ، شامل قوانين مدنى ، بازرگانى ، ارتشى ، قضايى ، جنايى ، جزايى ، از امور دينى و دنيايى ، سلامتى و تندرستى و حقوق شخصى و اجتماعى و فضيلت و دوستى و گناه وتبهكارى و از قصاص دنيايى تا قصاص اخروى بحث مىنمايد . « 2 »
3 . « الحق طيار » مىگويد : قرآن سرمايهى سعادت و خوشبختى دنيا و آخرت است ؛ هر ملّتى كه قرآن را نصب العين خود نمود و از تعاليم عاليهى او پيروى نمود ، سعادت را ربوده ، و هر ملتى از تعاليم قرآن اعراض نمود با سقوط مواجه خواهد شد . « 3 »
4 . « ادموند بورك » مىنويسد : شريعت محمّدى و آئين اسلام ، طورى مردم را به سعادت و نيكبختى مىكشاند كه از شهرياران بزرگ ، تا تيره بختان ، همگى مىتوانند از احكام و دستورات كلّى آن بر خوردار شوند و از اين جهت بهترين و استوارترين آئين است كه براى جامعهى بشرى وضع شده است . « 4 »
5 . « جون داو پنورت » نيز مىگويد : در احكام قرآن مطالب مشكل و امور پيچيده ، كه به فهم بشر در نيايد ، يا امورى كه به جبر و زور بايست پذيرفت ، ديده نمىشود .
هامش
( 1 ) . كلم الطيب ، ص 233 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . حجّت بالغه ، ص 88 .
( 4 ) . به نقل از آئين اسلام .