« فإذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن فانّه شافع مشفع وماحل مصدّق و من جعله أمامه قاده إلى الجنّة و من جعله خلفه ساقه إلى النّار . إلى أن قال ( ص ) : لا تحصى عجائبه و لا تبلى غرائبه فيه مصابيح الهدى . . . » . « 1 »
در اين فرمايش رسول خدا ( ص ) در مورد قرآن چند مطلب ذكر شده است :
1 . آن كه در هر موردى كه امر مشتبه شود و امّت به تاريكى ضلالت و جهالت مبتلا شوند ، بايد به قرآن رجوع كنند تا حق و باطل را بشناسند و هدايت شوند .
2 . پيروى از قرآن باعث سعادت ، و اعراض از آن ، موجب شقاوت است .
3 . هر چه دامنهى علوم در عالم وسعت پيدا كند حقايق قرآن بيشتر كشف و ظاهر مىگردد .
4 . به وسيلهى چراغ قرآن مىتوانيد از ظلمات جهالت رها شده و آب حيات علم و حكمت را پيدا كنيد و حيات و زندگى جاويد را بيابيد .
يادآورى
در اين جا لازم است برخى از كلمات بزرگان و دانشمندان شرق و غرب در مورد عظمت و اهميت قرآن ذكر شود تا فلسفهى وجوب قرآن و جزئيت در نماز بيشتر معلوم گردد :
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 599 ، ح 2 . « زمانى كه فتنهها مانند پارههاى شب ظلمانى بر شما هجوم آورد ، به قرآن پناه ببريد ؛ زيرا آن شفاعت كننده و شفاعت شده است و آنچه را حلال كرده مورد تاييد قرار گرفته است . و كسى كه قرآن را پيشواى خود قرار دهد قرآن او را به بهشت مىبرد و كسى كه به قرآن پشت كند قرآن او را به آتش جهنم سوق مىدهد . تا آنجا كه حضرت فرمود : « عجائب آن بىشمار است و غرائب آن كهنه نمىشود و در آن چراغهاى هدايت است . »