دهم : فلسفهى قرائت ( قرآن خواندن در نماز )
يكى از اجزاء مهم نماز ، قرائت است كه در ركعت اوّل و دوّم نمازهاى واجب ، سورهى حمد و يكى از سورههاى ديگر قرآن قرائت مىشود .
در روايات حكايت شده :
« لا صلاة الّا بفاتحة الكتاب » . « 1 »
« كلّ صلاة لا يقرأ فيها بفاتحة الكتاب فهي خداج » . « 2 »
« نمازى كه در آن سورهى حمد خوانده نشود آن نماز ناقص است . »
فلسفهى قرائت حمد و سوره در نماز اين است كه قرآن پيوسته مورد توجه و در روح و پيكر مؤمن ، سارى و جارى باشد ، و همواره تازه و مورد استقبال و توجّه باشد و هرگز در ميان مسلمين ، قرآن متروك و مهجور واقع نگردد .
چنانچه عين اين حقيقت را امام هشتم ( ع ) براى فضل بن شاذان بيان فرمود :
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 4 ، ص 158 ، ح 5 .
( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 4 ، ص 733 ، ح 6 .