روانى قوى مىشوند و آثار عجيبى را ابداع مىنمايند ، البته اين نوع رياضت در معارف اسلامى تحريم شده است ، بلكه اسلام هر نوع آزار به جسم را حرام نموده و براى رسيدن به معادن معنوى و گنجينههاى مفيد روحانى ، راههاى ديگرى را پيشبينى كرده است و مسير مشروع را براى دستيابى به نايافتهها معين نموده است .
رسول خدا در تفسير آيهء شريفهء :
« قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا ، الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً »
« 1 »
مىفرمايد :
« هُمُ الرُّهْبانُ الَّذينَ حَبَسُوا انْفُسَهُمْ فى السَّوارى » « 2 »
حلاوت عبادت ، متعادل شدن شهوت جنسى و ساير خواستههاى بدن ، زايل شدن امراض و بيمارىهائى كه عمدتاً در اثر پرخورى بوجود مىآيند از آثار مثبت تعادل غذائى انسان است .
مهمتر از كميّت آب و غذا ، كيفيّت به دست آوردن آن مىباشد ، طلب غذاهائى كه از طريق نامشروع يا غصب حقوق غير و چپاول اموال ديگران ، كلاه بردارى ، ربا خوارى ، رشوه خوارى ، معاملات باطل و موجبات بطلان معاملات صحيح و . . . به دست مى آيند ، اثرات منفى بيشتر و عميقترى نسبت به پرخورى بهجاى مىگذارند .
به اين احاديث در همين زمينه توجه كنيد :
هامش
( 1 ) - ( كهف - 103 و 104 ) آيا شما را خبر دهم به كسانى كه زيانكارترين مردمند ؟ آنها كسانى هستند كه زحماتشان در دنيا نابود شد و خيال مىكنند كار نيك انجام ميدهند .
( 2 ) - آنها راهبانى هستند كه خودشان را در ارتفاعات حبس كرده و يا در غل و زنجير كردهاند . ( كنز العمال - 4496 ) .