تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩

خواب زياد

خواب زياد موجب كسالت و تنبلى بوده و ارادهء آدمى را سست مىنمايد . مقدار خواب و استراحت در شبانه روز حداكثر از 13 يعنى 8 ساعت نبايد تجاوز كند حال چه در يك وعده قرار گيرد و يا به دفعات متعدد صورت پذيرد . البته اين مقدار حداكثر ميزان خواب و براى قشر جوان است . ديگران بايستى سعى كنند كه تا آنجا كه توان دارند و ضررى به جسم و روح آنها نمىرسد از ميزان خواب خود بكاهند . به روايت ذيل در اين باره توجه كنيد : قال الصادق عليه السلام « كَثْرَةُ النَّوْمِ مَذْهَبَةٌ لِلدّينِ وَ الدُّنْيا » « 1 » حديثى كه در صدر گذشت پر خوابى را در كنار بىكارى مذمت مىنمايد . قال الكاظم عليه السلام : « انَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُبْغِضُ الْعَبْدَ النَّوَّامَ الْفارِغَ » « 2 » حافظ در مذمت خور و خواب مىگويد :
اى بى خبر بكوش كه صاحب خبر شوى * تا راهرو نباشى كى راهبر شوى خواب و خورت ز مرتبهء خويش دور كرد * آنگه رسى به خويش كه بى خواب و خور شوى

زراعت

بسيارى به بهانهء نبود كارى دلخواه ، از تن دادن به كارهاى ديگرى كه مورد نياز جامعه است خوددارى مىكنند . مثلًا نياز جامعه به فراورده‌هاى كشاورزى و دامى غير قابل انكار است و اخبار و احاديثى در اهميت زراعت وارد شده كه مىبايست خيل عظيمى از پويندگان كار را به‌سوى آن سوق دهد ولى مع‌الاسف رغبت به اين
هامش
( 1 ) - پرخوابى دين و دنياى انسان را تباه مىسازد . ( وسايل الشيعه - جلد 12 - صفحه 36 ) . ( 2 ) - ترجمه و آدرس حديث گذشت .