انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ . .
. . « 1 »
« اى اهل كتاب ! در دين خود ، غلو نكنيد و دربارهى خدا ، غير از حق نگوييد . مسيح ، عيسى بن مريم ، فقط فرستاده خدا و آفريدهى اوست كه خدا او را به مريم عطا نمود و روحى از سوى او بود . بنابراين ، به خدا و پيامبران او ايمان بياوريد و نگوييد خدا سهگانه است . از اين سخن خوددارى كنيد كه براى شما بهتر است . »
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعُوا أَهْواءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ ضَلُّوا عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ
. « 2 »
« بگو ! اى اهل كتاب در دين خود غلو نكنيد و غير از حق نگوييد و از هوسهاى جمعيتى كه پيشتر گمراه شدند و ديگران را گمراه كردهاند و از راه راست منحرف گشتند ، پيروى ننماييد . »
پس غلو در اين آيات ، بهمعناى تجاوز از حد است . و بىترديد نشناختن حد ، چهبسا آدمى را در وادى ناسزاگويى به ديگران قرار دهد كه آنهم زيانش از غلو كمتر نيست .
ترديدى نيست كه انسانها در يك جايگاه نيستند ، نزديك بودن هركدام از آنان به خداوند ، جايگاه ويژهاى براى آنان پديد آورده است . قرآن كريم معيار درجه بندى انسان را تقوى مىداند .
. . . إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ . .
. « 3 »
« گرامىترين شما نزد خداوند پارساترين شماست . »
روشن است كه اين موضوع تنها يك امر ثبوتى نيست ؛ بلكه برترى اثباتى برخى بر برخى ديگر نيز در قرآن آمده است ؛ مثلا در آيهى زير به صراحت برترى برخى از ياران بر برخى ديگر مطرح شده است .
هامش
( 1 ) - نساء ، 171 .
( 2 ) - مايدة ، 77 .
( 3 ) - حجرات ، 13 .