كريم ، سحرهاى ماه رمضان و . . . در روايات منقول در منابع اهل سنت وارد شده است .
بخارى بابى را مطرح نموده است به نام « ما ذكر من درع النبى و عصاه و سيفه و قدحه و خاتمه و ما يستعمل الخلفاء بعده من ذلك ما لم يذكر قسمته و من شعره و نعله و آنيته مما تبرك اصحابه و غيرهم بعد وفاته » . « 10 » فتح البارى نيز اين باب را شرح كرده است . « 11 »
« آنچه در مورد زره ، عصا ، شمشير ، كاسه ، انگشتر و آنچه خلفا بعد از او از آن استفاده مىكردند ، همچنين مو ، نعلين و ظرف پيامبر آمده است ، و هرآنچه اصحاب و ديگران بعد از درگذشت ايشان به آن تبرك مىجستند . »
براساس مستندات تاريخى در منابع اهل سنت ، ابن تيميه كه خود فتواى حرام بودن تبرك را صادر كرده بود ، پيروان او هنگام مرگش در زندان ، به جنازهى وى و نيز آب غسل او تبرك مىجستند . « 12 »
از آنچه گذشت ، بىپايه بودن انديشه ابن تيميه و وهابيت و مخالفت ديدگاه آنان در اين باره با اخبار و احاديث و روش دائمى مسلمانان از اصحاب و تابعان و . . .
اثبات گرديد . آنچه در اين قسمت از بحث مىآيد ، اهتمام آل بيت ، براى حفظ آثار پيامبر و نيز بهرهبرى از آنها و جلب توجه الهى در رفع گرفتاريها و برآورده شدن نيازها است .
اينك به نمونههايى از توجه مكتب اهل بيت به آثار متبركه اشاره خواهيم كرد .
قال الصادق : ان اللّه جعل تربة الحسين ، شفاء من كل داء و امانا من كل خوف فاذا
هامش
- كنز العمال ، ج 10 ، ص 245 ، ش 29307 .
( 10 ) - صحيح بخارى ، ج 4 ، ص 46 .
( 11 ) - فتح البارى ، ج 6 ، ص 148 .
( 12 ) - البداية و النهاية ، ج 14 ، ص 156 .