جزء نهم
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ .
« 1 »
سپس طوفان و ملخ و آفت گياهى و قورباغهها و خون را كه نشانه هايى جدا از هم بودند بر آنها فرستاديم ولى تكبر ورزيدند و جمعيت گناهكارى بودند .
از حضرت به طريق عايشه نقل شدهاست كه مراد از طوفان ، مرگ است . « 2 »
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله : الطوفان الموت . « 3 »
وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قالَ لَنْ تَرانِي وَ لكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكانَهُ فَسَوْفَ تَرانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَ خَرَّ مُوسى صَعِقاً فَلَمَّا أَفاقَ قالَ سُبْحانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ .
« 4 »
و هنگامى كه موسى به ميعادگاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت عرض كرد : پروردگارا خودت را به من نشان بده تا تورا ببينم . گفت : هرگز مرا نخواهى ديد ولى به كوه بنگر اگر در جاى خود ثابت ماند مرا خواهى ديد . اما هنگامى كه پروردگارش بر كوه جلوه كرد آن را همسان خاك قرار داد و موسى مدهوش به زمين افتاد . چون به هوش آمد عرض كرد خداوندا منزهى تو ، من به سوى تو بازگشتم و من نخستين مؤمنانم .
هامش
( 1 ) - اعراف ، 133 .
( 2 ) - البته ابن عباس و سعد بن جبير طوفان را به معناى باران و ضحاك به معناى عرق گرفتهاست . مىتوان گفت اين دو معنا مرگ ، عرق ، لازمه باران مىباشند و ذكر لازم يا ملزوم مانعى ندارد .
( 3 ) - جامعالبيان ، ج 9 ، ص 42 .
( 4 ) - اعراف ، 143 .