ذلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي كَيْدَ الْخائِنِينَ .
« 1 »
اين سخن را بخاطر آن گفتم كه تا بداند من در غياب او خيانت نكردم و خداوند مكر خائنان را هدايت نمىكند .
حضرت صلى الله عليه و آله مطابق روايتى كه « انس » از او نقل كردهاست ، فرمودهاند :
لما قالها يوسف عليه السلام قال له جبريل عليه السلام يا يوسف اذكر همّك قال ما ابرىء نفسى . . . « 2 »
وقتى يوسف اين جمله را به زبان آورد « 3 » ، جبرائيل به وى گفت : همّ خود را ( كه در آيه 24 مطرح شدهاست ) به ياد آور ( كه تو به سبب رحمت الهى دچار گناه نشدى ) .
يوسف گفت :
و ما ابرئُ نفسى ان النفس . . .
هامش
( 1 ) - يوسف ، 52 .
( 2 ) - درالمنثور ، ج 4 ، ص 23 .
( 3 ) - هرچند برخى از مفسران اين آيه را ادامه كلام ذليخا دانستهاند اما به نظر مىرسد اين آيه و نيز آيه بعد سخن حضرت يوسف عليه السلام باشد . مرحوم طبرسى و طباطبائى نيز همين ديدگاه را طرح كرده و با ذكر شواهد مختلفى قول اول را به شدت مورد نكوهش قرار دادهاند . ر . ك . مجمعالبيان ، ج 5 ، ص 414 ؛ الميزان ج 11 ، ص 199 .