- پاسخ مستقيم به كارگزاران و رفع مشكلاتشان .
- برآورده شدن حاجت حاجتمندانى كه ديگران از انجام كار آنها عاجزند .
- خلوت با خداوند در بهترين ساعات و اقامه فرايض و اعتدال در كميّت نماز جماعت .
- رابطه مسقيم با مردم و مخفى نشدن از ديدهها .
- قطع دست بستگانى كه در امور اقتصادى و اجتماعى به پشتوانه حكومت به مردم ستم روا مىدارند .
- ممنوع نمودن بستگان از تلاشهاى اقتصادى وابسته به حكومت .
- بيان حقايق براى عموم مردم براى جلوگيرى از واقع شدن در مظان اتّهام .
- پذيرش درخواست صلح از سوى دشمن و پرهيز از جنگ .
- برحذر بودن از مكر و حيله دشمن و آمادگى در مقابل آنها .
- رعايت عهد و پيمانهايى كه با دشمن بسته مىشود تا مرز جان حتى در صورت واقع شدن در تنگنا .
- توجه به متن پيماننامه و الفاظ آن و پرهيز از بهكارگيرى الفاظ سست و توجيهپذير .
- پرهيز از ريختن خون به ناحقّ كه موجب انتقام و پايان بخشيدن به حكومت است .
- پرهيز از خودپسندى و توجه به نقاط قوّت خود .
- پرهيز از منّتگذارى بر رعيت .
- دورى از عجله در امورى كه وقتشان نرسيده يا سستى در امورى كه زمان آنها فرارسيده و يا لجاجت در امور مبهم و به هر حال انجام هركار به موقع .
- دورى از اخذ امتيازات در امورى كه با مردم بايد مساوى بود .
حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 340
مساهمون: على غضنفرى
ص٣٤٠