چشم به او دستور مىدهد كه نگاه كن ، گوش به او دستور مىدهد كه بشنو ، پا به او دستور مىدهد كه برو ، شكم دستور مىدهد بخور . انسان در اين صحنهء دنيا - كه صحنهء عظيم نبرد است - بايد پيوسته در اين جهان بكوشد :
« وَ الَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا » ؛
و كسانى كه در راه ما كوشيدهاند ، به يقين راههاى خود را بر آنان مىنماييم و در حقيقت ، خدا با نيكوكاران است .
اين راه است و اين نبرد است كه هر كس بيشتر مجاهده كند ، مقامش بالاتر ، تا آن گاه كه سلمان شود ، و ابوذر شود ، و اويس قرن شود ، و اين نحو به تكامل برسد . جهاد عمده اين است ، جهاد مهم اين جهاد است و اگر شما در اين جهاد - كه جهاد با نفس است - پيروز شويد . اگر يك چنين انسانى بشويد ، در هر صحنهاى بجنگيد شما پيروز هستيد . براى شما پس از آن كه در مبارزه با نفس پيروز شديد ، مغلوب شدن در صحنه جنگ خارجى معنا ندارد .
اگر كشته شدن حسين بن على و يارانش مغلوبيت است ، شما هم مغلوب مىشويد . او مغلوب نبود . او بدنش در مقابل تيرها و شمشيرها از بين مىرود ، روحش شهامت پيدا مىكند ، عظمت پيدا مىكند ، تازه متبلور مىشود و تازه حيات پيدا مىكند .
مگر اين بدن چقدر مىخواهد زندگى كند . اگر تمام دنيا را به او بدهند و تمام رفاه زندگى را براى او بدهند و هر چه قدر هم بماند ، بالاخره به تدريج از بين خواهد رفت و زير خاك مىرود . پس اگر بناست اين بدن برود ، چه سعادتى بالاتر از آن كه افتخارآميز از دنيا برود ؛ اما اگر خداى ناكرده در اين مبارزهها مغلوب بشويم ، يعنى هوسها بر انسان غالب بشود ، هوىها بر انسان غالب بشود ، زبان از اختيار عقلش بيرون رود ، قلم از اختيار عقلش بيرون رود ، و يك انسان منحط بشود ، و لو برود و در
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 404
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٠٤