پردههاى جهل و ظلمت را از جامعه برداريم و اين امكان ندارد ، مگر اين كه از عقل و خرد خويش بيشترين بهره را ببريم و در زمرهء عقلا درآييم ؛ كسانى كه امام كاظم عليه السلام در بارهء آنها فرمود :
إِنَّ الْعَاقِلَ الَّذِى لَايَشْغَلُ الْحَلَالُ شُكْرَهُ وَ لَايَغْلِبُ الْحَرَامُ صَبْرَه ؛
عاقل كسى است كه اگر همه نعمتها به او روى آورد ، از شكر آنها غفلت نمىكند . يعنى فزونى نعمت او را غافل نمىسازد و از شكر باز نمىدارد و همچنين حرام بر صبر او غلبه نمىكند و هيچ گاه مغلوب نفس اماره نمىشود .
نفس عقلا در برابر هيچ حرامى بر آنان غالب نمىشود و اين مقام بسيار عظيم و والايى است .
به ياد دارم استادم مىفرمود : من چندين بار شيطان را در خواب ديدم كه به من حمله كرد و بد گفت و خواست با من بجنگد و به من آسيب رساند ، اما موفق نشد ؛ زيرا من مترصدم كه هر جا كارى پيش آيد كه در آن هواى نفسم باشد ، با اشتهاى عقلم تعارض كند ، اشتهاى عقلم را بر هواى نفسم مقدم دارم . و اين خود توفيق الهى است كه انسان بر سر دو راهىها توجه به ارشادات عقل پيدا كند .
روزى حضرت داوود به خدا عرضه داشت : خدايا ، تو مىدانى كه من هر گاه بر سر دو راهىها قرار گرفتهام و خواهش نفس امارهام را در يك سو و امر و فرمان تو را در سوى ديگر مقابل هم ديدهام ، فرمان تو را بر خواهش نفس خويش مقدم داشته و اطاعت امر و فرمان تو را كردهام .
اما خداوند در برابر اين بيان حضرت داوود جملهاى فرمود كه او را شرمنده و خجل نمود :
اى داوود ، درست است كه تو مىگويى هر گاه بر سر دوراهىها قرار گرفتهام ، راه خدا را انتخاب نمودهام ، اما توفيق اين انتخاب را چه كسى به تو عنايت كرده است ؟
اين خود توفيقى است كه من به بنده شايستهام عنايت كردهام .
خداوندا ، ما اميد به رحمت تو داريم ؛ اميد داريم انسان كامل شويم و موفق به تزكيه
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 304
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٠٤