قرآن كتابى است كه اعراب و بناى آن ، وقف و وصل آن ، خواتيم سُور آن ، كيفيت قرائت آن ، و ساير خصوصيات آن ، همه و همه بر قلب مبارك نبى اكرم نازل شده و فرود آمده است . قرآن مصحفى است « لَا رَيْبَ فِيهِ » ؛ شايسته نيست كسى در آن شك نمايد و اگر همه عقلاى جهان به دقت در آن بنگرند و افكار خود را در فهم معناى آن بسيج كنند ، خواهند يافت كه هيچ انحراف و شبههاى در آن نيست .
قرآن مبين عهدهدار هدايت جامعهء بشرى است . « هُدًى لِلنَّاسِ » است . در هدايت تشريعى عام خود براى همه جامعه و « هُدًى لِلْمُتَّقِينَ » است . در هدايت تكوينى خاص خود براى متقين قرآن است كه از روز نزول تا روز افول انسانيت فرقان جامعه است ؛ نيرو بخش است و راهگشا ؛ ظاهر او انيق و باطن آن عميق است ؛ كتابى است با ظاهرى بسيار زيبا ، رسا ، بليغ و فصيح و باطنى بسيار ژرف ؛ به گونهاى كه هر چه افكار در آن دقت نمايد ، به كنه آن نخواهد رسيد . قرآنى كه هر انسانى با آن اندكى بنشيند و جليس شود ، بر نمىخيزد ، مگر اين كه زيادتى در او حاصل شده و نقصانى ؛ زيادت در كمال روحى و مقام علم و دانش و انسانيت و نقصان در جهل و گناه .
قرآن كتابى است كه با هر جامعهاى باشد ، آن جامعه را به سعادت دنيوى و اخروى مىرساند :
مَنْ جَعَلَهُ أَمَامَهُ قَادَهُ إِلَى الْجَنَّةِ وَ مَنْ جَعَلَهُ خَلْفَهُ سَاقَهُ إِلَى النَّارِ ؛
هر ملتى كه آن را امام ( راهنما و پيشواى خود ) و امام ( پيش روى ) خويش قرار دهد ، آنها را به بهشت جاودان وصل خواهد نمود و قرآنى كه هيچ ملتى به آن بىاعتنا نشده و پشت نكرده است ، مگر اين كه آنها را به جهنم و عذابهاى دنيوى و اخروى كشانيده است .
گمان مبريد كه اين مصحف شريف دست نوشته بشر است :
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 224
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٢٤