حوّاء مادر بزرگ ، چگونه خلق شد ؟
در كيفيت آفرينش اين بديع فطرت اختلاف است . مشهور ميان علماى سنّت ، اين است كه طبق ظاهر كريمهء « وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا » حوّا را از خود آدم آفريد ؛ بدين ترتيب كه مدّتى پس از خلقت آدم ، خداوند حالت خوابى در او ايجاد كرد و از دندههاى چپ او مقدارى در آورد تا حوّا را آفريد و برخى برآناند كه خدا حوّا را از باقىماندهء گل آدم آفريد و معناى جمله « وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا » أى : مِن جنسها است ؛ يعنى شما را از آدم آفريد بدين طرز كه از باقىماندهء گل او جفت او را آفريد و از آن دو جهانيان را پديد آورد و بنا بر اين قول خلقت حوّا همانند آدم در ابتدا از گل و لجن تهيه و تنظيم شده و سپس به نحو اعجاز از روح خداوندى در وى دميده شده و اين معنا مقتضاى جمع ميان روايات مختلف از اهل بيت وحى و ارجح است .
قال الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله :
إنّ اللَّه - تبارك و تعالى - قبض قبضة من طين ، فخلطها بيمينه ( و كلتا يديه يمين ) فخلق منها آدم ، و فضل فضله من الطين فخلق منها حوّاء .
« 1 »
هامش
- براى تن دادن به مرگ است . نقل است كه ابراهيم دعا و درخواست كرد : پروردگارا ! مرا نميران تا وقتى خود به مردن راضى شوم . خدا اجابت كرد .
وقتى اجلش نزديك شد و هنگام درگذشتش رسيد ، خدا فرشتهء مرگ را به صورت پيرمردى به عنوان مهمان نزد او فرستاد . ابراهيم دستور داد غذا بياورند تا همراه مهمانش بخورد . عزراييل لقمه گرفت تا بخورد امّا به سبب ضعف و كهنسالى دستانش مىلرزيد . دستش بىاختيار به طرف گوشش رفت ، امّا با دست ديگر آن را به سوى دهانش گرفت و برد ، ولى به بينىاش برخورد !
ابراهيم پرسيد : اين چه وضعى است ؟ ! چرا چنين شده ؟ ! عزرائيل گفت : علتش كهنسالى و ناتوانيم است . ابراهيم پرسيد : چقدر عمر دارى ؟ ! عزرائيل سنى گفت كه دو سال بيش از عمر ابراهيم بود . حضرت ناراحت شد و پرسيد : پس از دو سال ديگر مانند تو خواهم شد ؟ ! گفت : آرى !
ابراهيم درخواست كرد : خدايا ! مرا به شرف و افتخار ديدار خود نائل فرما ! خدا به عزرائيل دستور داد حضرت را همان جا قبض روح كند . وى را كنار همسرش ساره در بيت المقدس دفن كردند . هنگام مرگ 160 سال داشت . ساره دختر عمويش بود و در 120 سالگى درگذشت . نود ساله بود كه اسحاق را آبستن شد ! ( كشكول صدف ) .
( 1 ) . رسول اعظم عليه السلام : خداى متعال مشتى خاك برگرفت ، با دست راستش با آب مخلوط كرد . هر دو دست خدا راست است . از آن آدم را آفريد . به زيادى گل حوّا را آفريد ( تفسير العياشى ، ج 1 ؛ ص 216 ؛ التفسير الصافى ، ج 1 ، ص 414 ) .