و قال عليه السلام :
كلّما ارتفعت رتبه اللئيم نقص الناس عنده و الكريم على عكس ذلك .
« 1 »
شعر
شنيدهام سخنى خوش كه پير كنعان گفت * فراق يار ، نه آن مىكُند كه بتوان گفت
( حافظ )
شعر
به چه مشغول كنم ديده و دل را كه مُدام * دل تو را مىطلبد ، ديده تو را مىخواهد
( فروغى بسطامى )
شعر
اى غايب از نظر ، ز فراق تو تا به چند * تازيم سو به سو و بپوئيم كو به كو ؟ !
( دهقان )
هر لحظه كه بىتو مىرود عمر * مرگى است به شكل زندگانى
شعر
فراقت به جانم چو آرد شبيخون * شبى آبم از ديده آيد ، شبى خون
( هدايت )
شعر
ديدار يار غايب ، دانى چه شوق دارد ؟ * ابرى كه در بيابان ، بر تشنهاى ببارد
( سعدى )
هامش
( 1 ) . هر چه درجهء فرد فرومايه بالاتر برود ، مردمان نزدش كوچكتر مىشوند ؛ امّا در مورد شخص بزرگوار برعكس است ( غرر الحكم ، ح 7199 ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص 396 ) .