شعر ادبى
هشت حرف است آن كه اندر فارسى نايد همى * تا نياموزى نباشى اندر اين معنا معاف
بشنو اكنون تا كدام است آن حروف و ياد گير * ثا و حا و صاد و ضاد و طا و ظا و عين و قاف
چار ديگر خاص باشد در زبان فارسى * برشمارم بر تو يك يك پا و چا و ژا و گاف « 1 »
ماههاى رومى
دو تشِرين و دو كانون و بس آن گه * شُباط و آذر و نيسان ايار است
حزيران و تموز و آب و ايْلول * نگهدارش كه از من يادگار است
شعر در نامهاى چهارده معصوم عليهم السلام در يك بيت
مصطفى و سه محمّد مرتضى و سه على * جعفر و موسى و زهرا يك حسين و دو حسن
شعر
مرا اين بخت ، جانا ! كى دهد دست * كه در پاى تو ريزم نقدِ جان را ؟
شعر
به رسم تحفه دهم جان ، بگير و خورده مگير * جز اين نمانده مرا تحفه ، الفقير حقير
( نظام )
شعر
جان چيست تا نثار رهت سازم - اى صنم - * كان در حضور توست متاع مُحقّرى
( محقّق )
هامش
( 1 ) . همان .