نماز مسافر
مسئلهء 34 . براى كسى كه قصد پيمودن هشت فرسخ راه دارد - چه مستقيم و چه به نحو رفت و برگشت - واجب است نماز ظهر و عصر و عشاى خود را دو ركعتى انجام دهد ؛ و اين نماز را قصر و يا شكسته نامند .
مسئلهء 35 . شكسته شدن نماز چهار ركعتى ، مشروط به شرايط زير است ؛ و چنانچه يكى از اين شرايط ، تحقّق نيابد ، نماز ، تمام است .
1 . قصد مسافت شرعيّه ؛ بدين معنا كه از ابتداى سفر ، قصد پيمودن هشت فرسخ راه را داشته باشد .
2 . عدول نكردن از قصد تا انتهاى مسافت . و اگر در اثنا ، از رفتن منصرف و يا مردّد شود ، نماز ، شكسته نمىشود .
3 . مرور نكردن در اثناى مسافت به وطن .
4 . در اثناى مسافت ، قصد توقّفِ ده روز نكردن .
5 . حلال بودن مسافرت . پس ، سفر زن دايمى بدون رضاى شوهر و سفر فرزند با نهى اكيد پدر و مادر و سفر كارمند اداره و كارگر بدون ترخيص قانونى و شرعى و سفر كسى كه براى دزدى و يا حمل و نقل موادّ مخدر و يا در رابطه با كمك به آنها و بالأخره هر سفرى كه خود يا انگيزهء آن حرام باشد ، سبب شكسته شدن نماز نخواهد بود .
6 . از صحرانشينان نبودن . پس سفر آنهايى كه خانه بهدوشند و وطن معيّنى ندارند ، سبب قصر نماز نيست .
7 . شغل نبودنِ سفر . پس رانندههاى خارج شهر و خلبانان و كشتيرانان و مأموران سيّار دولت و دورهگردان ، نمازشان در حال سفر نيز تمام است .
8 . رسيدن بهحدّ ترخّص . پس بايد مسافر از محلّ خود ، آن مقدار دور شود كه صداى اذان معمولى را نشنود و ديوارهاى محلّ ، درست مشخّص نباشد .
مسئلهء 36 . اگر براى مسافر در اثناى سفر ، امور زير پيش آيد ، واجب است نمازش را تمام بخواند .