وحشى - با شرايط خاصّى كه در گرفتن و ذبح كردن آن ، از طريق شرع ، مقرّر شده ، حلال است ؛ مگر اقسامىكه بعداً استثنا خواهيم كرد . شاهد مدّعاى ما آيهء « قُلْ لا أَجِدُ فِيما أُوحِىَ إِلَىَّ مُحَرَّماً » « 1 » [ است ] ؛ اى پيامبر ! به اينان بگو : در ميان آنچه به وحى الهى به من رسيده ، جز مردار و خون . . . را حرام نمىيابم .
ماحَصَل آيه آن كه : در موضوع حرمت ، آنچه را وحى آسمانى ممنوع كند ، متّبع است و غير آن را نمىتوان حرام دانست .
مواردى كه از « أصالةُ الحلّيّة » استثنا و محكوم به حرمت شده ، به قرار زير است :
1 . گوشت سباع و درّندگان ، مانند : شير ، پلنگ ، گرگ ، روباه ، شغال و غيره .
امام صادق عليه السلام فرمود :
« كلّ ذي ناب مِن السباع و مخلب من الطير حرام » ؛ « 2 »
هر صاحب دندان از درّندگان و صاحب چنگال از پرندگان ، حرام است .
و قوله عليه السلام :
« حرّم رسول اللَّه صلى الله عليه و آله كلّ ذي مخلب من الطير و كلّ ذي ناب من الوحش » ؛ « 3 »
رسول خدا هر صاحب چنگال از مرغ و [ صاحب ] دندان از وحشى را تحريم فرمود .
2 . مسخشدگان ؛ [ يعنى ] : گروه خاصّى از حيوانات كه خداوند ، انسانهاى طاغى و نافرمان را به صورت آنها درآورد و سپس نابود كرد .
امام كاظم عليه السلام فرمود :
« قد حرّم اللَّه لحومَ الأمساخ و لحمَ ما مثّل به في صورها » ؛ « 4 »
خداوند ، گوشت مسخ شدهها و هر حيوانى كه به شكل آنها افتاده بودند [ را ] حرام فرموده [ است ] .
3 . حشرات ؛ يعنى حيواناتىكه خون جهنده ندارند ، مانند : قورباغه ، عقرب ، مگس ، سوسك ، خرچنگ و نحو آن ؛ به دليل آيهء « وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الخَبائِثَ » . « 5 »
هامش
( 1 ) . سورهء انعام ، آيهء 145 .
( 2 ) . الكافي ، ج 6 ، ص 245 ، ح 2 ؛ وسائل الشيعه ، ج 24 ، ص 113 ، ح 30110 .
( 3 ) . الكافي ، ج 6 ، ص 247 ، ح 1 ؛ وسائل الشيعه ، ج 24 ، ص 114 ، ح 30112 .
( 4 ) . علل الشرائع ، ص 485 ، ح 5 ، وسائل الشيعه ، ج 24 ، ص 104 ، ح 30090 .
( 5 ) . سورهء اعراف ، آيهء 157 .