را بطلبد ، تجاوزگر خواهد بود .
و امّا آشاميدنىها ،
هر نوعى از مايعات طبيعى و مصنوعى براى انتفاع و نوشيدن بشر حلال است ، جز موارد زير :
1 . مايعات مستكننده ؛ چه متّخذ از انگور باشد ، يا غير از آن . و همچنين است آبجو .
2 . آب انگور پس از جوشيدن و قبل از كمشدنِ دوسوم آن ؛ چه مستى بياورد ، يا نه .
3 . مايعات نجسالعين ، مانند شير خوك و شير زن كافر غير معتقد به مبدأ و معاد و بول حيوانات حرام گوشت .
4 . مايعات متنجّسه ؛ يعنى آنچه به وسيلهء اصابت جسم متنجّس ، نجاست پذيرفته باشد .
5 . شير حيوانات حرامگوشت ، مانند : شير ، ببر ، خرس ، روباه ، و غيره .
6 . مايعاتى كه جزء خبائث باشد ؛ يعنى چيزى كه طبع انسان از آن متنفّر است .
7 . آشاميدنى مغضوب و يا متعلّق حقّ ديگران .
تبصره
مدرك حرمت آشاميدنىهاى مذكور ، ادلّهء زير است :
مسكر :
1 . « إِنَّما الخَمْرُ وَالمَيْسِرُ . . . رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ » ؛ « 1 » همانا شراب و قمار ، پليد و جزء كردار شيطان است ؛ از آنها سخت در حذر باشيد .
2 .
عن الصادق عليه السلام : « ما بعث اللَّه نبيّاً قطّ إلّاو قد علم اللَّه أنّه إذا أكمل له دينه ، كان فيه تحريم الخمر ، و لم تزل الخمر حراماً » . « 2 »
امام صادق عليه السلام فرمود : « هيچ پيامبرى را خداوند برمىانگيخت مگر آن كه در علم ازلىاش گذشته بود كه وقت تكميل برنامهء دينى او حرمت شراب را جزء آن قراردهد ؛ و شراب پيوسته در همهء اديان ، حرام بوده [ است . ] »
3 .
عن أحدهما عليه السلام : « ما عُصي اللَّه بشيء أشدّ مِن شُرب المسكر » . « 3 »
امام باقر عليه السلام فرمود : « هيچ گناهى در پيشگاه خداوند ، سختتر از آشاميدن مستكننده نيست » .
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 90 .
( 2 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 102 ، ح 445 ؛ وسائل الشيعه ، ج 25 ، ص 296 ، ح 31946 .
( 3 ) . الكافي ، ج 6 ، ص 403 ، ح 7 ؛ وسائل الشيعه ، ج 25 ، ص 313 ، ح 31989 .