فرع سوم
1 . مردى كه زن ندارد ، يا آن كه هنوز با زنش هم بستر نشده ، اگر زنا كند ، مجازات او تراشيدن سر ، صد عدد تازيانه و يك سال تبعيد است .
2 . حدّ زناى زن بىشوهر ، صد عدد تازيانه است ؛ [ و ] سر تراشيدن و تبعيد ، از او ساقط است .
3 . كسى كه سه بار زنا كرده و در هر مرتبه حدّ شرعى بر او جارى شده ، در مرتبهء چهارم ، بايد كشته شود .
4 . كسى كه بارها زنا كرده ، ولى حَدّ نخورده ، در دفعهء اوّل ، بيش از يك حد ، دربارهء او اجرا نمىشود .
5 . زنى كه به واسطهء زنا مستحقّ حَدّ است ، اگر حامله باشد ، بايد صبر شود تا وضع حمل كند و بچّهء خود را در مدت لازم شير دهد [ و ] آنگاه بر او اقامهء حدّ شود .
6 . كسى كه مستحّق تازيانه است ، اگر مرد باشد ، بايد بدن او را لخت كرده ، به همهء جسد او غير از مواضع خطر - مانند سر و صورت و آلت - تازيانهها را به شدّت بزنند ؛ و اگر زن باشد ، بايد از روى حجاب ، در حال نشستن بزنند .
7 . براى كسى كه عيال خود را در حال زنا با اجنبى بيابد ، در صورتى كه از خطر جانى خود مطمئن باشد ، شرعاً از كشتن هر دو مانعى نيست ؛ ولى قاتل اگر نتواند در محاكم صالحه ، اثبات مطلب كند ، محكوم به قصاص خواهد شد ؛ فلذا كسى كه عاجز از اثبات حق باشد ، بايد از كشتن خوددارى كرده ، قناعت به نهى از منكر كند .
8 . براى كسى كه در ايّام شريفه - مانند ماه رمضان و روز عرفه و جمعه - يا آن كه در امكنهء متبرّكه ، مانند مساجد و كعبه و عرفات ، مرتكب زنا گردد ، بر كيفرهاى گذشتهء وى مقدارى بر حسب نظريّهء حاكم ، افزوده مىشود .
9 . در اجراى حدود گذشته براى طرفين جرم ، لازم است عمل زنا به دليلى قاطع ، ثابت شود ؛ و ثابت شدن آن ، به دو طريق است :
اوّل : چهار مرتبه اقرار خود مجرم . و كمتر از چهار مرتبه ، اثبات نمىكند .