مطهر نباشد و اصرار بر جاى مخصوص ، ولو به قيمت مزاحمت ديگران ، نورزد . در هر جا از حرم مطهر و رواقها ، كه خلوت باشد ، بنشيند و مشغول شود . همه جا ، در رابطه با صاحب بيت و حضور در محضر معصوم عليه السلام ، يكسان است و توجهات باطنى خداوند و الطاف ساميهء امام معصوم عليه السلام ، محدود به مسجد خاص نيست و بسيار مستبعد است كه رحمت نامتناهى خداوند و عطوفت و مهربانى صاحب خانه ، محدود به چند متر اطراف ضريح باشد و ديوارها از آن جلوگيرى كنند . مطلب در آنجا بالاتر از اينهاست . تو دل بده و همه چيز بستان . گويا آنها مىفرمايند :
با من صنما دل يكدله كن * گر دل ندهم آنگه گله كن
و گويا بيتى كه حافظ سروده است ، زبان حال صاحب همين خانه است ، دربارهء زائران حرمش :
به عمرى يك نفس با ما چو بنشينند برخيزند * نهال شوق اندردل چو برخيزند بنشانند
همچنين ، در نظر فرشتگانى كه مأمور خدمتند ، دورى و نزديكى مكان ، ملحوظ نيست . آنها دل را مىبينند و دور قلب مىچرخند .
و بالجمله آن حضرت عليه السلام ، دو دسته زيارت دارد ، اول : زيارتهاى عامه ، يعنى هر امامى را ، در هر زمانى ، با آن مىتوان زيارت كرد ؛ دوم : زيارتهاى خاصه ، يعنى زيارتهاى مخصوص حضرت رضا عليه السلام .
از زيارتهاى عامه زيارت معروف به امينالله است ، بسيار معتبر و داراى فصاحت الفاظ ، متانت معانى و علو محتوى است ، مرحوم مجلسى فرموده اين زيارت از بهترين زيارتها است و بايد در جميع روضات مقدسه بر آن مواظبت نمود . اين زيارت در فصل سوم ، زيارت حرم حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام نقل شد . در ابتداى آن زيارت ، بايد به جاى نام حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام ، نام امام