باشد ، از مصاديق روشن آيهء فوق است . و بىترديد بايد زائر محترم ، مطمئن باشد كه امام معصوم عليهم السلام ، او را در آن محيط مىبيند و مىشناسد ، او نيز خطاب كند و عرضه بدارد : شهادت مىدهم كه جايگاه را مرا مىبينى و سخن مرا مىشنوى و سلام مرا جواب مىگويى .
البته بايد زائر فرصت را غنيمت شمارد ، همه حاجتهاى خود را در حضور امام معصوم عليه السلام با خداى خود در ميان بگذارد و در طلب و دعا اصرار نمايد ؛ خدا را به مقدسات قسم دهد و امام را نيز شفيع قرار دهد ، كه انشاءالله مقرون به اجابت خواهد بود .
زائر محترم نبايد فقط براى خود دعا كند ؛ بلكه براى همهء ارحام و اقوام ، خاصه پدر و مادر ، و براى همهء برادران دينى ، در همه جاى دنيا ، دعا كند و آنها را در زيارت شريك نمايد ، و بالاخص براى اسلام و قرآن ، گسترش و رواج آنها در جهان و عزت و عظمت و پيروزى مسلمين ، با اصرار دعا نمايد و بر احدى از مسلمانها نفرين نكند ، گرچه دشمن او باشد . ولى بر دشمنان اسلام ، هرچه بتواند نفرين و لعنت كند .
زائر گرامى بايد حرم مطهر را حريم امن الهى و طور سيناى ربوبى و تجليگاه نور ولايت عُظمى ببيند و خود را مخاطب خداوند بداند ؛ گويا مىفرمايد : بندهء من هرچه مىخواهى بگو و بخواه اينجا محضر ولى من و شفيع توست ، بخواه كه من كريمم ! زائر بايد تجديد توبه كند و از خواندن دعاهاى متناسب ، در آن كعبهء مقصود و عرفات عرفان و مشعر وصل و مناى فنا و ما فى بقاى عظمت ، غفلت ننمايد ؛ مانند مناجات شعبانيه و دعاى مكارم الاخلاق و مناجات خمسه عشر و هر دعا از دعاهاى صحيفه سجاديه .
ضمنا به زائر محترم توصيه مىشود كه خيلى حريص براى بوسيدن ضريح
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 724
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٧٢٤