و دشمنان دين و قرآن و قاتلان آن حضرت را لعن و نفرين كنند . از حضرت رضا عليه السلام نقل شده است كه : هر كسى در روز عاشورا سعى در حوايج خود را ترك كند و پى كارى نرود ، حقتعالى حوايج دنيا و آخرت او را برآورد ؛ و هر كه روز عاشورا ، روز مصيبت و اندوه و گريهء او باشد ، حقتعالى روز قيامت را روز فرح و سرور و شادى او گرداند و ديدهاش در بهشت به ديدن ما روشن گردد ؛ و هر كه روز عاشورا را روز بركت نامد و براى منزل خود در ، آن روز ، چيزى ذخيره كند ، خدا آن ذخيره را براى او مبارك نگرداند . « 1 » شيخ صدوق نقل كرده از جِبِلّهء مكيه كه : شنيدم از ميثم تمار ( رضىالله عنه ) كه فرمود : والله مىكُشند اين امت ، پسر پيغمبر خود را ، در محرم ، در روز دهم ؛ و اين روز را روز بركت قرار مىدهند ؛ و همانا اين كار شدنى است و گذشته است در علم خداى تعالى ؛ و من مىدانم آن را به عهدى كه از مولايم اميرالمؤمنين عليه السلام به من رسيده است ، تا آنكه جِبِلّه مىگويد : گفتم : چگونه مردم روز قتل حسين عليه السلام را روز بركت قرار دهند ؟
ميثم بگريست و فرمود : حديثى وضع كنند كه : آن روز روزى است كه خداى تعالى در آن ، توبهء آدم عليه السلام را قبول كرد ؛ با اينكه خداى تعالى توبهء او را در ذيحجه قبول كرد . و گمان مىكنند كه آن روز ، روزى است كه خداى تعالى يونس عليه السلام را از شكم ماهى بيرون آورد ؛ با اين كه خداى تعالى او را در ذيقعده از شكم ماهى بيرون آورد . و گمان مىكنند كه آن روز روزى است كه سفينهء نوح عليه السلام بر كوه جُودِىّ قرار گرفت ؛ با اين كه استقرار سفينه در روز هيجدهم ذيحجه بود . و گمان مىكنند كه آن روز روزى است كه خدا دريا را براى موسى عليه السلام در آن بشكافت ؛ با اينكه اين كار در ربيعالاول بود . « 2 » ابن عباس گويد : در ذيقار خدمت اميرالمؤمنين عليه السلام رسيدم ، صحيفهاى بيرون آورد به خط خود و املاى پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم
هامش
( 1 ) . مفاتيح الجنان .
( 2 ) . اثبات الهداة ، جلد 4 ، صفحه 474 .