روز بيست و چهارم
اين روز ، روز مباهله است . در آن روز ، نبى گرامى ، با نصاراى نَجْران به مباهله و ملاعنه حاضر شد . پيش از خروج ، براى مباهله عبا بر دوش افكند و حضرت اميرالمؤمنين و فاطمه و حسنين عليهم السلام را در زير آن عبا جاى داد و عرضه داشت : پروردگارا ! هر پيغمبرى را اهل و خاصهاى بوده است و اينان اهل بيت منند ؛ شك و گناه را از اينان بر طرف كن و اينان را پاك گردان . جبرئيل نازل گشت و آيهء تطهير را فرود آورد :
إِنَّما يُريدُ اللَّهَ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ همانا خداوند مىخواهد كه ناپاكى را از دامان پاك خاندان رسالت دور سازد و ايشان را وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً .
همچنان پاكيزه نگهدارد .
سپس همراه آن چهار نفر براى مباهله بيرون آمد . هنگامى كه چشم نصارى بر آنان افتاد ، علايم حقانيّت را در آن صورتهاى ملكوتى ، و آثار فرود آمدن عذاب را براى خويش مشاهده كردند و از مباهله دست كشيده حاضر به مصالحه و پرداخت جزيه شدند . در اين روز ، حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام انگشترى خود را ، در حال ركوع ، به سائل داد و اين آيه دربارهء او نازل شد :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ امَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ همانا اختيار شما در دست خدا و فرستادهء او و كسانى است كه ايمان آورده ، الصَّلوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكوةَ وَ هُمْ راكِعُونَ .
نماز مىگزارند و زكات مىدهند ؛ در حالى كه در ركوعند .
در اين روز چند عمل مستحب است :