اسْتُودِعْتَ ، مُبَلِّغًا ما حُمِّلْتَ ، مُنْتَظِرًا ما وُعِدْتَ ، وَ اشْهَدُ انَّكَ نگهدارى كردى ، و وظيفهء خود را تبليغ كردى و منتظر وعده بودى ، و گواهم باينكه تو از مَا اتّقَيْتَ ضارِعًا ، وَ لا امْسَكْتَ عَنْ حَقِّكَ جازِعًا ، وَ لا احْجَمْتَ ضعف تقيه نكردى و از بيتابى دست از حقيقت بازنگرفتى و از جهاد با عَنْ مُجاهَدَةِ غاصِبيكَ ناكِلًا ، وَ لا اظْهَرْتَ الرِّضى بِخِلافِ غاصبان حقّت از روى نكول سر نتافتى ، و اظهار رضايت بر خلاف ما يُرْضِى اللَّهَ مُداهِنًا ، وَ لا وَهَنْتَ لِما اصابَكَ في سَبيلِ اللَّهِ ، رضاى خدا نكردى و براى آنچه به تو رسيد در راه خدا سست نشدى وَ لا ضَعُفْتَ وَ لا اسْتَكَنْتَ عَنْ طَلَبِ حَقِّكَ مُراقِبًا ، مَعاذَ اللَّهِ و ناتوان نبودى و بيچاره نشدى از مراقبت در طلب حقّت ، پناه به خدا انْ تَكُونَ كَذلِكَ ، بَلْ اذْ ظُلِمْتَ احْتَسَبْتَ رَبَّكَ وَ فَوَّضْتَ الَيْهِ اگر تو چنان باشى ، بلكه چون ستم شدى خدا را منظور داشتى و كار خود را به او واگذاشتى ، امْرَكَ ، وَ ذَكَّرْتَهُمْ فَمَا ادَّكَرُوا ، وَ وَعَظْتَهُمْ فَمَا اتَّعَظُوا ، و حق را به آنها ياد آورى نمودى ولى آنها متذكر نشدند و به آنها پند دادى امّا پند نگرفتند وَ خَوَّفْتَهُمُ اللَّهَ فَما تَخَوَّفُوا ، وَ اشْهَدُ انَّكَ يا اميرَ الْمُؤْمِنينَ و ، آنها را ترساندى و نترسيدند ، و گواهم كهتو اى اميرمؤمنان جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتَّى دَعاكَ اللَّهُ الى جِوارِهِ ، جهاد كردى در راه خدا چنانچه شايسته بود تا تو را به جوار خود طلبيد وَ قَبَضَكَ الَيْهَ بِاخْتِيارِهِ ، وَ الْزَمَ اعْدآ ئَكَ الْحُجَّةَ بِقَتْلِهِمْ ايَّاكَ و به اختيار خويش ترا قبض روح نمود ، و حجت به گردن دشمنانت انداخت كه تو را كشتند
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 542
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٤٢