4 - پس از نمازهاى واجب مىخوانى :
يا عَلِيُّ يا عَظيمُ ، يا غَفُورُ يا رَحيمُ ، أَنْتَ الرَّبُّ الْعَظيمُ ، الَّذي اى بلند مرتبت ، اى بزرگ مقام ، اى آمرزگار ، اى مهربان ، تو پروردگار عظيمى ؛ پروردگارى كه لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ، وَ هُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ ، وَ هذا شَهْرٌ عَظَّمْتَهُ هيچ موجودى مانند او نباشد و او شنوا و بيناست . و اين ماهى استكه آن را برهمهء ماهها بزرگى دادهاى وَ كَرَّمْتَهُ وَ شَرَّفْتَهُ وَ فَضَّلْتَهُ عَلَى الشُّهُورِ ، وَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذي و از همهءماهها گرامىتر داشتهاىو شرافت بخشيدهاىو برترى دادهاى . و آن ماهى است فَرَضْتَ صِيامَهُ عَلَيَّ ، وَ هُوَ شَهْرُ رَمَضانَ ، الَّذي أَنْزَلْتَ فيهِ كه روزهدارى در آن ماه را برمن واجب فرمودهاى . و آن ماهرمضان است ؛ ماهى كه قرآن را در آن الْقُرآنَ ، هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ ، وَ جَعَلْتَ فرو فرستادهاى ، راهنماى مردم و نشانههاى راهبرى و تفاوت ميان حق و باطل . و شب قدر فيهِ لَيْلَةَ الْقَدْرِ ، وَ جَعَلْتَها خَيْراً مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ فَياذَا الْمَنِّ را تو در آنماه قرار دادىو آن شب را بهتر از هزار ماه قرار دادهاى . اى صاحب منت وَ لا يُمَنُّ عَلَيْكَ ، مُنَّ عَلَيَّ بِفَكاكِ رَقَبَتي مِنَ النَّارِ ، فيمَنْ تَمُنُّ كه كسى را بر تو منّتى نباشد ، بر من منتگذار و از آتشدوزخم رهايىبخش . در ميان آن همه منتها و نعمتها عَلَيْهِ ، وَ أَدْخِلْنِى الْجَنَّةَ ، بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . « 1 » كه به من ارزانى داشتهاى و مرا به بهشت در آور - سوگند به رحمتت اى مهربانترين مهربانان .
هامش
( 1 ) . الاقبال / 24 .