تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
تَيَسَّرَتْ ، وَ اذا دُعيتَ بِهِ عَلَى الْامْواتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ ، سختى ، آسان گردد و چون بدان خوانده شوى براى برخاستن مرده‌ها به پا خيزند وَ اذا دُعيتَ بِهِ عَلى كَشْفِ الْبَأْسآءِ وَ الضَّرآءِ انْكَشَفَتْ ، و چون بدان خوانده شوى براى رفع سختى و زيان بر طرف شوند وَ بِجَلالِ وَجْهِكَ الْكَريمِ ، أَكْرَمِ الْوُجُوهِ وَ أَعَزِّ الْوُجُوهِ الَّذي و به جلال وجه كريم آن كريم‌ترين وجه و عزيزترين وجه كه عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ وَ خَضَعَتْ لَهُ الرِّقابُ وَ خَشَعَتْ لَهُ همهء وجوه در برابر آن خوارند و همهء گردنها خضوع كرده‌اند الْاصْواتُ وَ وَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخافَتِكَ ، وَ بِقُوَّتِكَ الَّتي و صداها در برابر آن خاشع و قلبها از خوف تو ترسان هستند به نيروى تو كه بِها تُمْسِكُ السَّمآءَ انْ تَقَعَ عَلَى الْارْضِ الّا بِأِذْنِكَ وَ تُمْسِكُ بدان آسمان را نگه‌داشتى تا بر زمين نيفتد مگر با اجازه‌ات و آسمانها السَّمواتِ وَ الْارْضَ انْ تَزُولا ، وَ بِمَشِيَّتِكَ الَّتي دانَ لَهَا و زمين را نگه‌داشتى كه از جاى خود نروند و بخواست تو كه همه جهانيان بدان الْعالَمُون ، وَ بِكَلِمَتِكَ الَّتي خَلَقْتَ بِهَا السَّمواتِ وَ الْارْضَ ، دل نهاده و بدان كلمه‌ات كه به آن آسمانها و زمين را آفريدى وَ بِحِكْمَتِكَ الَّتي صَنَعْتَ بِهَا الْعَجآئِبَ وَ خَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَةَ و به حكمت خود كه بدان شگفتىها را ساختى و به آن تاريكى آفريدى وَ جَعَلْتَها لَيْلًا وَ جَعَلْتَ اللَّيْلَ سَكَناً ، وَ خَلَقْتَ بِهَا النُّورَ و آن را شب قرار دادى و شب را براى آرامش قرار دادى و بدان روشنى را آفريدى