حكمت أو مىباشند . وگاهى عمل يك انسان هم آية است :
وَمِنْ آيَاتِهِ مَنَامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُكُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ فِى ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ؛ « 1 »
ويكى از آيات الهى خوابيدن شما در شب وروز ونيز جست وجوى شما براي به دست آوردن روزى از فضل خداوند مىباشد . در اين امر آياتي است براي مردمى كه سخن حق را مىشنوند .
تمام اينها نشانههاى وجود خداوند وآية علم وحكمت وقدرت ولطف الهى است . بنا بر اين ، تمام جزء جزء اين جهان ونيز مجموع آن ، آيات خداوند مىباشند .
اگر انسان به دقّت پديدههاى گوناگون هستى را مورد مطالعه قرار دهد ودر اين كتاب بزرگ آفرينش بنگرد ، پى به وجود وحدانيت « اللّه » برده واز علم وحكمت وقدرت أو آگاه مىگردد .
ونيز اگر كسى با بينشى تخصّصى مسأله خواب را مورد توجه قرار داده ودر آن ، درست دقّت نمايد كه اين چه حالتي است كه بر افراد عارض مىگردد ودر آن حال ، چگونه روح به طور موقّت بدن را ترك گفته وبه نقاط ديگر سفر كرده وبه هر جاى سرى مىزند واز هر سو خبري مىآورد وسپس باز مىگردد ، آيات الهى را در آن آشكارا مشاهده مىنمايد :
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِى قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِى ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ؛ « 2 » خداست كه به هنگام مرگ ، أرواح مردم را مىگيرد وكسى را كه هنوز مردنش فرا نرسيده است نيز در حال خواب روحش را قبض مىنمايد .
سپس كسى را كه مرگش مقدّر گرديده ، روحش را نگاه مىدارد وآن را كه مقدّر نشده ، به پيكرش باز مىگرداند تا اجل معين أو فرا رسد در اين كار
هامش
( 1 ) . سورهء روم ، آيهء 23 .
( 2 ) . سورهء زمر ، آيهء 42 .