رسول خدا صلى الله عليه و آله را خواهند دانست .
اين دو آيه تهديد است براى منكران نبأ عظيم .
پس خداى متعال تعدادى از نعم و عجايب صنع خود را بيان مىفرمايد كه دالّ است بر كمال قدرت او ، تا تنبيه و دليل باشد بر حقانيت آنچه در او اختلاف مىكنند .
و از اين آيه تا آيهء شانزده ، بيان نُه نعمت و نه دليل بر اثبات نبأ عظيم است .
[ نعمتهاى خدا ]
نعمت اوّل :
( آيهء 6 ) ( أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهدًا )
لغت :
مهاد يعنى آماده ( براى استفاده ) يا فرش و مقرّ و قرارگاه .
تفسير :
آيا اين زمين را مهد آرامش قرار نداديم تا قرارگاه شما باشد ؟
استفهام تقريرى است يعنى همانطور كه مىبينيد قرار دادهايم .
نعمت دوم :
( آيهء 7 ) ( وَ الْجِبَالَ أَوْتَادًا )
لغت و اعراب :
أوتاد جمع « وتد » و آن به معنى ميخ است . الجبال عطف به الأرض و استفهام آن تقريرى است .
تفسير :
و ( آيا ) كوهها را ميخهايى فرورفته در سطح زمين قرار نداديم ؟ تا به وسيلهء آن استوار شود و متزلزل نگردد ؟