( آيه 36 ) ( وَ يَقُولُونَ أَلِنَّا لَتَارِكُواْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونِم )
و مىگفتند : آيا به راستى به خاطر شاعرى ديوانه رهاكنندهء خدايان خود باشيم ؟ !
( آيه 37 ) ( بَلْ جَآءَ بِالْحَقّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ )
خداوند ، گفتهء ايشان را رد كرد و فرمود : چنين نيست كه او شاعر و مجنون باشد ؛ بلكه او دين و شريعت و كتاب حق را آورده و همهء پيامبران قبل از خود را تصديق نموده است ؛ زيرا آنان هم براى امّت خود توحيد و معارف توحيدى را آورده بودند .
( آيه 38 و 39 ) ( إِنَّكُمْ لَذَآلِقُواْ الْعَذَابِ الْأَلِيمِ * وَ مَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ )
تفسير :
آنگاه خطاب به كفّار فرمايد كه : شما بىترديد در عالم آخرت چشندهء عذاب دردناك خواهيد بود .
و جز در برابر آنچه در دنيا انجام مىداديد جزا داده نمىشويد و يا كيفر اعمالتان تجسم عقايد و اعمالتان است ؛ يعنى پاداش شما بر وفق اعمال و به قدر اعمال ، و يا تجسم عمل خودتان است .
( آيه 40 و 41 ) ( إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ * أُوْللِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ )
تفسير روان (فارسى) — صفحة 63
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٦٣