تفسير :
و كسانى كه پرهيزكار بوده و از پروردگارشان پروا داشتهاند گروه گروه به سوى بهشت سوق داده مىشوند تا چون به آن جا رسند و درهاى آن به روى آنها باز گشاده گردد و داخل بهشت شوند و نگهبانانش به آنها گويند : سلام بر شما ، از نظر جسم و روح پاكيزه شديد يا سلام بر شما كه در دنيا از شرك و معاصى پاك بوديد ، پس به عنوان اقامت جاودانى در آن داخل شويد .
از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت شده است :
چون بهشتيان به در بهشت رسند ، در آن جا درختى بينند در زير آن دو چشمه بيرون آيد ، به ايشان گويند : در اين چشمه غسل كنيد ؛ چون غسل كنند ظاهر اعضاى آنها پاكيزه و لطيف شود و هرگز موىهاى ايشان ژوليده نشود و اعضاى آنها چركين نگردد ، و از چشمهء ديگر به آنها آب دهند باطن آنها از جميع غلّ و غشّ و حقد پاك شود . . . بعد از آن رنگ آنها متغير نگردد و چيزى كه موجب تنفر باشد از آنها به ظهور نرسد . و به اين جهت فرشتگان به آنها گويند : « طبتم » يعنى ظاهر و باطن شما پاك باشد . « 1 »
( آيه 74 ) ( وَ قَالُواْ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى صَدَقَنَا وَعْدَهُو وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَآءُ فَنِعْمَ أَجْرُالْعمِلِينَ )
تفسير :
بهشتيان پس از استقرار در بهشت گويند : همهء حمد و ستايش از آنِ خدايى است كه وعدهء خود را از ثواب و نعمتهاى اخروى كه به زبان پيامبران بيان شده بود راست
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 8 ، ص 121 .