( آيهء 84 ) ( وَ اجْعَل لّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْأَخِرِينَ )
تفسير :
يعنى : ثنا و نيكنامى و آوازهء مرا بر زبان كسانى كه از اين پس مىآيند جارى كن به وجهى كه اثر آن در دنيا تا به روز قيامت بماند .
و اين دعا به اجابت رسيده است ؛ زيرا جميع امم از مجوس و يهود و نصارا و اهل اسلام ، ثناى خليل الرحمن مىگويند و محبت او را دارند .
نزد بعضى از مفسّران مراد از « لسان صدق » حضرت محمّد صلى الله عليه و آله است كه از ذريهء اوست و در تمام رفتار و گفتار ، صادق و تجديدكنندهء اصل دين اوست و مردم را به آن دعوت فرمايد ؛ بنابراين معنى آن است كه ظاهر فرما در آخر امّتها - براى تجديد اصل دين من كه توحيد و ستايش حق است - راستگويى را كه آن خاتم حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله مىباشد .
( آيهء 85 ) ( وَ اجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ )
تفسير :
و مرا از ارث برندگان بهشت پر نعمت در آخرت قرار ده ؛ يعنى داخل فرما مرا در كسانى كه در منازل بهشت جاى دارند .
على بن ابراهيم قمى رحمه الله از حضرت صادق عليه السلام روايت نموده كه فرمود : خلق نفرمود خداوند خلقى را مگر آن كه مقرّر نمود براى او منزلى در بهشت و منزلى در جهنّم . پس چون اهل بهشت در بهشت و اهل جهنّم در جهنّم ساكن شدند ، منادى ندا كند : اى اهل بهشت ، مُشْرِف شويد بر جهنمىها ، [ چون مشرف شوند و نگاه كنند به آنها ] گفته شود : اين منزلهاى شماست در آتش ! اگر معصيت خدا مىكرديد ! حضرت فرمود : اگر آن جا كسى از شدّت خوشحالى مىمرد بهشتيان از
تفسير روان (فارسى) — صفحة 43
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٣