در بارهء بشر حكمى تعيينشده و قضايى تقديرشده است .
( آيهء 39 ) الَّذِينَ يُبَلّغُونَ رِسلتِ اللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُو وَ لَايَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ وَ كَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا
تفسير :
پيامبران الهى كسانى هستند كه پيامهاى خدا را بدون كتمان و ترس به امّتها مىرسانند و از خدا مىترسند و از هيچ كس جز خداى تعالى نمىترسند و خدا در حسابرسى باطن و عملهاى خارج آنها كافى است .
تنبيه : گفته شده كه آيهء شريفه دالّ است بر آن كه براى انبيا جايز نيست در تبليغ رسالت تقيه كنند و لذا با نهايت جديت ، اقدام به تبليغات خود مىنمودند و شتم و زجر و سختى و تهديد به قتل هم آنها را از انجام وظيفه و تبليغ باز نمىداشت ، چنانچه گزارشات احوالات آنها مؤيّد اين مطلب است .
( آيهء 40 ) مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٍ مّن رّجَالِكُمْ وَ لكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَ خَاتَمَ النَّبِيّينَ وَ كَانَ اللَّهُ بِكُلّ شَىْءٍ عَلِيمًا
خاتم به فتح تا و كسر آن قراءت شده است .
تفسير :
شأن نزول : بعد از ازدواج رسول خدا صلى الله عليه و آله با زينب كه پيشتر همسر زيد پسرخواندهء آن حضرت بود ، منافقان زبان طعن دراز كرده گفتند : مىگويند كه زنان پسران بر شما حرام است و خود با زن پسر خود ازدواج مىكنند ! و حال آن كه زيد پسرخواندهء حضرت بود نه پسر حضرت ، اما چون آنها پسرخوانده را مثل پسر مىپنداشتند لذا ايراد نمودند ؛ حق
تفسير روان (فارسى) — صفحة 407
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٠٧