( همه را پس از فانى كردن يا جاندارها را پس از ميراندن در عالم ديگر ) بازمىگرداند و كسى كه شما را از آسمان و زمين روزى مىرساند ؟ آيا با خداى يكتا معبودى هست ؟ بگو :
حجّت و برهانتان را بياوريد اگر راست مىگوييد .
[ محدوديت دانش بشر ]
( آيهء 65 ) قُل لَّايَعْلَمُ مَن فِى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَ مَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ
تفسير :
بگو اى پيغمبر : هر كه در آسمانها و زمين است از ملائكه و جن و انس ، غيب و امر پنهانى را ( عوالم و علوم خارج از حواس صاحبان شعور را ) نمىداند مگر خدا كه مىداند ؛ پس چنانچه قدرت تامّه ، مخصوص ذات الهى است ، علم شامل نيز به او اختصاص دارد .
و كسانى كه در آسمان و زميناند نمىدانند در چه زمانى برانگيخته مىشوند .
و چون حق تعالى علم غيب را از بندگان نفى نمود ، به جهت مبالغه و تأكيد فرمايد :
( آيهء 66 ) بَلِ ادَّ رَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْأَخِرَةِ بَلْ هُمْ فِى شَكّ مّنْهَا بَلْ هُم مّنْهَا عَمُونَ ( 66 )
لغت :
عمون جمع « عَمى » به معنى نابيناست .
تفسير :
چنين نيست كه قيامت نباشد ؛ بلكه علم آنان نسبت به آخرت در اثر توجّه تام به دنيا پايان يافته است .