( آيهء 61 ) أَمَّن جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا وَ جَعَلَ خِللَهَآ أَنْهرًا وَ جَعَلَ لَهَا رَوَ سِىَ وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا أَءِلهٌ مَّعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَايَعْلَمُونَ
لغت :
رواسى جمع است و مفرد آن « راسيه » به معنى استوار و پابرجاست . و رواسى صفت « جبالًا » مقدّر است .
تفسير :
( آيا آن شريكان بهترند ) يا كسى كه زمين را نسبت به اهلش ثابت و آرام نموده ، و در ميان شكافهاى آن نهرها روان كرده ، و براى آن كوههايى پابرجا و استوار ساخته ، و ميان دو دريا ، مانعى قرار داده است ( در محلّ تلاقى رودهايى كه همانند دريا هستند و دريا ، در محيط وسيعى ميان آب شيرين و آب شور حاجزى تكوينى قرار داده كه با يكديگر در نياميزند ) ؟ آيا با خداى يكتا معبودى هست ؟ نه ؛ بلكه بيشتر آنان نمىدانند .
( آيهء 62 ) أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفَآءَ الْأَرْضِ أَءِلهٌ مَّعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ
اعراب :
ما در « قليلًا ما » زائده است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 138
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٣٨