لَايَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً إِلَّا سَلَاماً وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيّاً
يعنى : آنها در آن بهشتها هيچ گونه سخن لغو و باطلى در مدت زندگى ابدى خود نخواهند شنيد ، لكن سلام را مىشنوند . يعنى گفتار امنآور و سلامتزا يا سلام خداوند و فرشتگان و يا سلام برخى بر برخى ديگر را مىشنوند . و آنها را در آنجا در هر بامداد و شامگاه ، روزى متناسب شأنشان آماده است .
ظاهراً عنوان صبح و شام در اينجا كنايه از دوام و استمرار روزى آنهاست و گرنه در بهشت ابدى صبح و شام نيست . و احتمال اينكه مراد از جنّات در اينجا جنّتهاى برزخ باشد مرجوح است .
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِى نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيّاً
يعنى : اين بهشت كه وصفش ذكر شد همان بهشتى است كه آن را به بندگان خود يعنى به آنان كه متّقى و پارسايند ارث مىدهيم .
محتمل است مراد از ارث در اينجا ارثبردن متّقين از كفّار و فسّاق است كه از حقوق و حصّههاى بهشتى خود به سبب كفر و فسق دنيوى محروم شدهاند و همه را خداوند به متّقين و پارسايان ، شبيه ارث وارث از مورِث منتقل مىكند .
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيّاً « 64 » رَبُّ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيّاً « 65 »
تفسير :
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذلِكَ
اين آيه و ما بعدش به نحو جملهء معترضه در ميان آيات مربوط به صالحان و طالحان قرار گرفته و دربارهء مطلب ديگرى است و آن اينكه طبق روايات ، جبرئيل امين مدتى در
تفسير روان (فارسى) — صفحة 42
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٤٢