آشكار بترسد ، و در وقت ناخوشى و خوشى به عدل و داد رفتار كند ، و در تهى دستى و توانگرى رعايت اقتصاد نمايد ، و اموال ديگران را غصب نكند تا آن را به اسراف و ولخرجى حيف و ميل نمايد ، در صورتى كه اين اوصاف از جمله خلق و خوى او باشد ، هيچ چيز به بهرمنديهاى او از دنيايش صدمه نمىزند !
حسن عليه السلام فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنان بود كه هرگاه كسى حاجتى از او مىخواست او را دست خالى رد نمىكرد ؛ يا حاجتش را برآورده مىساخت و يا با سخنى نرم او را پاسخ مىداد » .
روزى امام حسن عليه السلام مىگذشت ، ديد قصّه گويى بر درِ مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم قصه مىگويد !
امام عليه السلام پرسيد : تو چه كارهاى ؟ !
عرض كرد : يابن رسول اللَّه ! من قصّه گويم !
فرمود : تو دروغ مىگويى ، محمّد صلى الله عليه و آله و سلم قصّه گوست كه خداى عزّوجّل مىفرمايد :
« فَاقْصُصِ الْقَصَصَ »
« 1 »
.
گفت : پس من « مذكّر » تذكر دهندهام !
فرمود : دروغ مىگويى ، محمّد صلى الله عليه و آله و سلم مذكّر بود كه خداى عزّوجل مىفرمايد :
« فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ »
« 2 »
عرض كرد : پس من چه كارهام ؟
فرمود : « تو از كسانى هستى كه كار بيهوده انجام مىدهند ! » « 3 »
هامش
( 1 ) - اعراف / 176 : اين داستان را براى آنها بگو !
( 2 ) - غاشيه / 21 : ( اكنون كه چنين است ) آنها را تذكّر بده ! كه تو تذكّر دهندهاى !
( 3 ) - تاريخ يعقوبى : 2 / 215 .