تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام حج (فارسى) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
أَمْيالٍ ، فَيَكُونُ حَذاءَ الشَّجَرَةِ مِنَ الْبَيْداءِ » « 1 » . « هركه يك ماه در مدينه اقامت كند و آهنگ حجّ كند ، ولى تصميم بگيرد كه از غير راهى خارج گردد كه اهل مدينه از آن خارج مىگردند . پس احرامش بايد از شش مايلى صورت پذيرد ، يعنى جايى در صحرا كه موازى مسجد الشجره مىباشد . » 3 - از اسحاق بن عمّار نقل است كه گفت : امام موسى بن جعفر عليه السلام پيرامون مردى سؤال كردم كه براى عمره مىآيد و قصد عمره در رجب را دارد ولى پيش از رسيدن به عقيق ، هلال بر او هويدامى گردد ( يعنى ماه شعبان فرا مىرسد ) آيا پيش از ميقات احرام بندد و عمره را براى رجب قرار دهد ، يا اينكه احرام را تا عقيق به تأخير اندازد و به شعبان واگزارش كند ؟ حضرت عليه السلام فرمود : « يُحْرِمُ قَبْلَ الْوَقْتِ لِرَجَبٍ فَإِنَّ لِرَجَبٍ فَضْلًا وَهُوَ الَّذِي نَوى » « 2 » . « پيش از ميقات براى رجب احرام مىكند كه رجب را فضيلتى است ، و اين همان است كه نيّت كرده بود . » 4 - از على بن حمزه نقل است كه گفت : به حضرت صادق عليه السلام نوشتم و از او درباره مردى پرسش كردم كه - توسط نذر يا قسم - بر خود واجب كرده بود كه از كوفه احرام كند . حضرت عليه السلام فرمود : « يُحْرِمُ مِنَ الْكُوفَةِ » « 3 » . « از كوفه احرام كند . » 5 - از ابو عبداللَّه عليه السلام در حديثى نقل است كه فرمود :
هامش
( 1 ) - وسائل الشّيعه ، ج 8 ، كتاب حجّ ، ابواب مواقيت ، ص 230 ، باب 7 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، ص 236 ، باب 12 ، حديث 2 . ( 3 ) - همان ، ص 237 ، باب 13 ، حديث 2 .