يعنى كسى كه حجّ براى او صورت مىگيرد كفايت مىكند و حجّ از او ساقط مىگردد ، امّا اگر پيش از دخول به حرم بميرد حجّ احتياطاً بر ذمّه منوبٌ عنه باقى خواهد ماند . و در اين ميان تفاوتى ميان گونههاى حجّ نيست .
7 - اگر نايب پس از احرام و پس از دخول در حرم بميرد تمام اجرت نيابت به او تعلّق مىگيرد .
8 - نايب حقّ ندارد از آنچه كه قبلًا توسط منوبٌ عنه شرط شده تخلّف كند ، مگر با اجازه او .
9 - اگر نايب كارى كند كه موجب كفّاره گردد خود بايد كفّاره را بدهد نه نايب گيرنده .
10 - بر نايب واجب نيست افزوده هزينههاى حجّ را از پيش خود بپردازد ، و همچنان بر او واجب نيست باقيمانده هزينه را به شخص نايب گيرنده بپردازد ، گرچه مستحبّ است چنين نمايد .
11 - اگر نايب حجّ خود را با جماع پيش از وقوف در مشعر الحرام باطل كرد بايد حجّ را تمام كند و حجّ را در سال آينده از سر گيرد و بر شخص نايب گيرنده پرداخت چيزى تعلّق نمىگيرد .
12 - نمىتوان در حجّ واجب نيابت بيش از يك نفر را به عهده گرفت ، ولى در حجّ مستحبّى مىتوان چنين كرد .
13 - مىتواند چنين باشد كه در يك سال داوطلبانه و يا در حجّ مستحبّى چند نفر از يكنفر نايب شوند ، همانگونه كه در چند حجّ واجب ، چند نفر مىتوانند چنين كنند ، چنان كه يكى از ايشان از سوى ديگرى حجّة الاسلام گزارد و آن ديگرى از سوى او حجّ نذرى بجاى آورد .
احكام حج (فارسى) — صفحة 213
مساهمون: آژير
ص٢١٣