تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام حج (فارسى) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢
خلوت نكنند مگر آنكه شخص سومى در ميان آن دو باشد كه ايشان را از نزديكى باز دارد . ج - كامل كردن مناسك حجّ . د - تكرار حجّ در سال آينده . ه - جدايى هر يك از ديگرى در سال آينده هنگام رسيدن به محلّ حادثه . 8 - اگر مرد مُحرِمى با آگاهى و از روى عمد پس از وقوف در مشعر الحرام و پيش از طواف نساء با همسر خود نزديكى كند بايد يك شتر كفّاره دهد ، ولى حجّش باطل نيست و نيز اگر با زنش ملاعبه كند بىهيچ دخولى و از او منى خارج شود بايد يك شتر قربانى دهد ، ولى حجّش باطل نمىشود حتّى اگر پيش از دو موقف باشد . 9 - اگر مرد مُحرِمى در احرام عمره مفرده پيش از سعى عالماً و عامداً با همسر خود نزديكى كند بايد يك شتر قربانى دهد و عمره او باطل مىشود ، و بايد احرام از سر گيرد و عمره مفرده را دوباره به جا آورد و بهتر آن است كه تا ماه بعد منتظر بماند تا عمره گزارد . امّا اگر اين امر پس از طواف نساء و پيش از نماز طواف صورت پذيرد عمره او صحيح است و كفّاره‌اى به او تعلّق نمىگيرد . 10 - آمدن منى بسبب نگاه كردن ، يا لمس كردن ، يا بوسه و يا بازى از روى شهوت موجب مىشود شترى را كفّاره دهد ، ولى اگر اين امر پيش از دو موقف در حجّ صورت پذيرد احتياط مستحب پرداختن به وظائف كسى است كه با زنش در اين هنگام همبستر شده ، يعنى هم كفّاره به او تعلّق مىگيرد و هم بايد در سال آينده حجّ گزارد . 11 - حرام است جارى كردن صيغه عقد نكاح براى مُحرِم ، و كسى كه چنين كند بايد يك شتر قربانى دهد ، چنان كه شخص مُحرِم نيز بايد كفّاره