« در حالىكه محرم هستى نه عطرى بر خود بمال و نه روغنى ، و بينى خود را از بوى خوش بگير و در استشمام بوهاى ناخوش رهايش كن ، زيرا مُحرِم را سزاوار نيست كه از بوى خوش لذّت برد . در توشهء خود عطر نگذار و اگر كسى به عطر آلوده شود بايد غسل خود از سر گيرد و به قدر گناه صدقه پردازد . چهار گونه عطر بر محرم حرام است : مُشك ، عنبر ، ورس و زعفران . استفاده از روغن خوش بو براى مُحرِم مكروه است مگر براى كسى كه به منظور مداوا يا نظاير آن به استفاده از روغن مجبور باشد . »
5 - از حمّاد بن عثمان نقل است كه گفت : از ابو عبداللَّه عليه السلام پيرامون بوى خوشى سؤال نمودم كه در كعبه و قبر ( پيامبر ) به كار مىرود . حضرت عليه السلام فرمود :
« لَابَأْسَ بِهِما هُما طَهُورانِ » « 1 » .
« آن دو پاكند و باكى از آنها نيست . »
6 - از على بن جعفر نقل است كه گفت : از برادرم موسى عليه السلام دربارهء مفهوم رفث ، فسوق و جدال سؤال نمودم ، و اين كه چگونه است حال مرتكبان آن ؟ حضرت عليه السلام فرمود :
« الرَّفْثُ : جِماعُ النِّساءِ ، وَالفُسُوقُ : الْكَذِبُ وَالْمُفَاخَرَةُ ، وَالْجِدَالُ : قَوْلُ الرَّجُل : لَا وَاللَّهِ ، وَبَلى وَاللَّهِ » « 2 » .
« رفث ، هم بستر شدن با زنان است و فسوق ، دروغ و فخر فروشى است و جدال ، چنين است كه فرد بگويد : به خدا نه ، يا به خدا آرى . »
7 - از ابوعبداللَّه عليه السلام نقل است كه فرمود :
« لَايَكْتَحِلُ الرَّجُلُ وَالْمَرْأَةُ الْمُحْرِمَانِ بِالْكُحْلِ الْأَسْوَدِ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ » « 3 » .
هامش
( 1 ) - وسايل الشّيعه ، ج 9 ، ابواب تروك احرام ، ص 98 ، باب 21 ، حديث 3 .
( 2 ) - همان ، ص 109 ، باب 32 ، حديث 4 .
( 3 ) - همان ، ص 111 ، باب 33 ، حديث 2 .