272
همنشينى با دوستان خدا
« و با دوستانم همراه و همنشين است . »
قرآن كريم
3765 . « و روزى كه شخص ظالم دست خود را ( از حسرت ) مىگزد و مىگويد : اى كاش با پيامبر همراه شده بودم ، اى واى ! كاش فلانى را دوست خود نمىگرفتم كه بعد از اينكه برايم ذكر و حجت آمد ، مرا گمراه نمود و شيطان خوار كنندهء انسان است . »
3766 . « خداوند به پيامبر و مهاجرين و انصارى كه در حال سختى از او پيروى كردند ، بعد از اينكه نزديك بود دلهاى گروهى از آنان زنگار گيرد ، نظر عنايت انداخت و ( با رحمت و مهربانى ) به سوى آنها بازگشت نمود ، همانا او نسبت به ايشان با محبت و مهربان است . »
3767 . « بگو اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد . »
3768 . « پس به خدا و پيامبرش ، پيامبر امى كه به خدا و كلماتش ايمان دارد ، ايمان بياوريد و از او پيروى كنيد ، شايد هدايت شويد . »
3769 . « بگو من جز دوستى با نزديكانم پاداشى از شما نمىطلبم . »
حديث
3770 . در نامه امام رضا - عليهالسّلام - به مأمون آمده است : « و دوستى اولياى خداوند عزوجل واجب است ، چنانكه دشمنى با دشمنان آنها و بيزارى از ايشان و رهبرانشان واجب است . »
3771 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « دوستى نيكان نسبت به نيكان ،