بيان
خداوند متعال براى كسى كه ادعاى محبت مىكند ، تكليفى بزرگتر از ديگر مكلفين قائل است و اين تكليف ضرورت عمل به وعده ، بيش از حدى است كه عرف به آن حكم مىكند ؛ زيرا چه بسا مردم در وعدههايى كه زمان در آن معين شده مىگويند بيش از يكى دو ساعت و يا كمتر ، انتظار لازم نيست و چه بسا در مواردى كسى را كه بيش از حد معمول انتظار بكشد ، سرزنش كنند و ظاهراً آنچه كه از احكام شرع برمىآيد نيز دستور لازم الاتباع شرع همين حكم عرفى است .
امّا دوستداران خداوند متعال به واسطهء قربشان و محبتشان به خداوند و به خاطر خدا در تمام امور براى خود وظايف دقيقتر و لطيفترى قائل هستند كه از جملهء آنها وفا به وعده و درستى در پيمان است و از همين رو پيامبران و ائمه - عليهمالسّلام - چنين مىفرمودند - چنانكه در روايت مربوط به عمل اسماعيل - عليهالسّلام - و پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - و كلام حضرت رضا - عليهالسّلام - به اين مطلب اشاره گرديده است - زيرا آنها همان گونه كه در روايت حضرت صادق - عليهالسّلام - آمده است ، خلف وعده را خلف وعده با خدا و قرار گرفتن در معرض خشم او مىدانستهاند . با دقت در اين بيان ، ارتباط بين راستى در پيمان و محبت خداوند متعال نيز روشن مىشود .
266
وفاى به عهد
« و به عهد وفا كننده است . »
قرآن كريم
3704 . « اى فرزندان آدم ! آيا با شما عهد نكردم كه شيطان را نپرستيد كه او براى شما دشمنى آشكار است و اينكه مرا بپرستيد كه اين ، صراط مستقيم است . »