3694 . هشام بن سالم مىگويد : از امام صادق - عليهالسّلام - شنيدم كه فرمود : « وعدهء مومن به برادرش نذرى است كه كفّاره ندارد ، پس هر كس خلف وعده كرد ، به خلف وعدهء خدا آغاز كرده و خود را در برابر خشم او قرار داده است ، چنانكه قرآن كريم مىفرمايد : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، چرا چيزى مىگوييد كه آن را انجام نمىدهيد ؟
مايه خشم بزرگى است نزد خداوند كه چيزى بگوييد كه انجام نمىدهيد . »
3695 . عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليهالسّلام - نقل مىكند : « پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - روى صخرهاى با مردى وعده كرد و فرمود : ما اينجا منتظر تو مىمانيم تا بيايى . حرارت خورشيد زياد شد . اصحاب پيامبر گفتند : يا رسول اللَّه به سايه تشريف ببريد . حضرت فرمود : من با او در اينجا وعده كردهام و اگر هم نيايد ، محل قرار جزء وعده است . »
3696 . از امام رضا - عليهالسّلام - نقل شده است : « ما اهل بيتى هستيم كه آنچه را وعده كرديم ، بر خود دين مىدانيم : چنانكه پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - چنين بود . »
3697 . از اميرالمؤمنين عليهالسّلام - نقل شده است : « جوانمردى ، وفاى به وعده است . »
3698 . « وعده ، يكى از دو بندگى است . »
3699 . « وفاى به عهد ، يكى از دو آزادى است . »
3700 . « هر كس خلف وعده كند ، اهل وفاى به عهد نيست . »
3701 . « وفا كنندهء به عهد و ادا كنندهء نذر باش . »
3702 . « به چيزى كه از وفاى به آن ناتوانى ، وعده مده . »
3703 . « به چيزى كه به نفس خود اطمينان وفا به آن ندارى ، وعده نده . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 347
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٤٧