3668 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - شب پنج شنبه در مسجد قبا افطار فرمود و سؤال كرد : آيا نوشيدنى هست ؟ اوس بن
خوله انصارى ظرفى از شير آميخته با عسل آورد ، وقتى حضرت آن را به دهان برد از خود دور كرد و فرمود : دو نوشيدنى كه يكى از آنها كافى است ، آن را نمىآشامم و همچنين مىگويم كه حرام است ، امّا براى خدا تواضع مىكنم و هر كه براى خدا تواضع كند ، خدا او را رفعت مىبخشد و هر كه بزرگى و گردنكشى كند ، خدا او را پست مىگرداند ، هر كه در زندگيش ميانه روى كند ، خداوند او را روزى مىدهد و هر كه ريخت و پاش كند ، خدا او را محروم مىكند و هر كه خدا را زياد ياد كند ، خدا او را دوست مىدارد . »
دعا
3669 . در صحيفه سجاديه آمده است : « اى آنكه ياد او شرافت و بزرگى براى ياد كنندگان است . »
3670 . « دلهاى ما را در ياد عظمت خود قرار ده . »
3671 . « دلهاى ما را از ياد هر كس به ياد خود متوجه و مشغول دار . »
3672 . « مرا در اوقات غفلت و بىخبرى نسبت به ياد خودت بيدار كن . »
3673 . « دلم را براى محبت خودت خالى و آماده و به ياد خودت مشغول ساز . » « 1 »
بيان
مقصود از ذكر و ياد در اين بخش از حديث ، ذكر قلبى است ، زيرا لفظ « يشتغل » را
هامش
( 1 ) . نيز ، ر . ك : بخش 12 ، 15 و 81 .