بيان
با تأمّل در آيات ، روايات و توضيحاتى كه در بخشهاى گذشته ذكر كردهايم و نيز با ژرف انديشى در رواياتى كه در اين بخش آوردهايم ، پرده از معناى جملهاى كه در اين بخش درصدد شرح آن هستيم ، برداشته مىشود .
263
مشغول بودن به ياد خدا
« سخت به ياد من مشغول است . »
حديث
3664 . از پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - نقل شده است : « هر چيزى جلايى دارد و جلاى دل ، ياد خداست . »
3665 . « نشانه دوستى خدا ياد خداست و نشانه بغض خدا ، بغض ياد اوست . »
3666 . « پروردگارا ! دوست دارم بدانم از بندگانت چه كسى را دوست دارى تا من او را دوست بدارم . خداوند فرمود : هرگاه ديدى بندهء من زياد به ياد من است ، من اذن اين كار را به او دادهام و من او را دوست دارم و هرگاه ديدى بندهء من مرا ياد نمىكند ، من او را در حجاب قرار دادهام و من او را دشمن مىدارم . »
3667 . « هر كس خداوند را اطاعت كند ، او را ياد كرده است ، اگر چه نماز و روزه و تلاوت قرآنش اندك باشد و هر كس خدا را نافرمانى كند ، او را فراموش كرده است ؛ هر چند نماز و روزه و تلاوت قرآنش زياد باشد . »