تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
3155 . « با سلامتى و خوف از خودت بر من منت گذار . » 3156 . « اى مقصد و منظور از ترس عبادت كنندگان . » 3157 . « دلم را براى محبت خودت خالى و آماده كن و با ترس از خودت تروتازه‌اش گردان . » 3158 . « از تو درخواست مىكنم كه نفسم را با ترس از خودت از دنيا جدا كنى . » 3159 . « از خدا بپرهيزيد و مراقب باشيد ، آن گونه كه شما را از خود برحذر داشته و از او بترسيد ، به گونه‌اى كه شما را از خشمش حفظ كند . » 3160 . « عالم‌ترين مردم به خدا ، ترسنده‌ترين آن‌ها از اوست . » 3161 . « ترس ، عبادت خوبى است . » 3162 . « ترس از عذاب ، خدا صفت پرهيزكاران است . » 3163 . « ترس از خدا ، گردآورندهء ايمان است . » 3164 . « وقتى خداوند بنده‌اى را برگزيند ، بر او لباس ترس بپوشاند . » 3165 . « هر كس از خدا بترسد ، علمش كامل شود . » 3166 . « ترس ، زندان نفس از گناهان است و مانعش از نافرمانيها . » 3167 . « ترس از خدا در دنيا ، موجب امنيت از ترس او در آخرت است . » 3168 . « هر كس نفس خود را بيشتر بشناسد ، از پروردگارش بيشتر بترسد . » 3169 . « آن‌چنان از پروردگارت بترس كه تو را از اميد به او بازدارد و به او آن‌چنان اميدوار باش مثل كسى كه از خوف او در امان نيست . » 3170 . « بهترين اعمال ، تعادل بيم و اميد است . » 3171 . « در شگفتم از كسى كه خدا را شناخت ، چگونه ممكن است ترسش زياد نشود . » 3172 . « نهايت علم ، ترس از خداوند سبحان است . »