تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩
دنيا چيست ؟ و چه مىتواند باشد ؟ غير از مختصر غذايى كه مىخورى يا لباسى كه مىپوشى يا همسرى كه گرفتار او هستى ؟ اى جابر ! مؤمنان به ماندن در دنيا اطمينان و آرامش نمىيابند و از ورود به آخرت ، خود را در امان نمىدانند . اى جابر ! آخرت ، سراى ماندن و دنيا ، سراى نابودى و گذشتن است ؛ امّا اهل دنيا در غفلت و بىخبرى هستند و گويى مؤمنان ، اهل فهم و انديشه و عبرت هستند ، شنيده‌ها آن‌ها را از ياد خداوند بزرگ باز نمىدارد و زر و زيور دنيا و ديده‌ها ، آن‌ها را از ياد خدا كور نمىكند ، به سبب پاداش آخرت رستگار شدند ؛ هم‌چنان‌كه با درك علم آن رستگار شدند . » و بدان اى جابر ! اهل تقوى ، كم‌خرج‌ترين مردم دنيا و خدمتكارترين آن‌ها هستند . اگر يادآورى كنى ، كمكت مىكنند و اگر فراموش كنى ، به يادت مىآورند ، تمام گفتارشان به امر خداست و براى تحكيم امر الهى به پا مىخيزند ، به واسطهء محبت پروردگار از محبت ديگران بريده‌اند و به خاطر اطاعت پروردگار از دنيا وحشت دارند و با ديدهء دل به خداوند و محبت او چشم دوخته‌اند و مقام والاى محبت را نزد خدا مىدانند ، پس در دنيا همچون منزلى ميان راه كه بايد از آن كوچ كنيد ، ساكن شويد يا دنيا را همچون فايده دارايى و مالى بدان كه در خواب ديده‌اى و چيزى از آن در دستت نيست ، من اين‌گونه برايت مثلى زدم ، زيرا خردمندان و اهل علم به خدا دنيا ، را سايه‌اى رو به زوال مىدانند . اى جابر ! دين و حكمت الهى را كه خداوند مراعاتش را از تو خواسته است ، مراقب باش و از مقامى كه نزد او دارى مپرس ؛ مگر به قدر مقامى كه او نزد تو دارد ، اگر دنيا غير از آن چيزى كه برايت وصف كردم بود ، تو به سراى مهلت و توبه روى كن . به جان خودم سوگند ! چه بسا كسى بر امرى حريص باشد و رسيدن آن مايه بدبختى او باشد و چه بسا كسى در چيزى ناخوش باشد و رسيدن آن مايه خوشبختى او شود ، چنان‌كه خداوند مىفرمايد : « و تا اين‌كه اهل ايمان را از عيوب پاك كند و كافران را نابود گرداند . » 2980 . در دعاى على عليه‌السّلام - بعد از دو ركعت اول نماز شب ، آمده است : « پروردگارا ! به هر چه رو كنم مرا به تو هدايت كند و هيچ كس نيست ، مگر اين‌كه مرا به تو دلالت نمايد و به هيچ مخلوقى ميل نكنم ، مگر اين‌كه به تو مايلم سازد ، پس تو را چه خداى خوبى يافتم و تو مرا چه بندهء بدى مىيابى . »