2584 . « اهل آخرت از آن زمان كه پروردگارشان را شناختند ، طعامى برايشان گوارا نبود . »
2585 . « آسودگى اهل آخرت در مرگ و سراى آخرت ، آسايشگاه عارفان است . »
2586 . « اهل آخرت را در اندرون ، دلهايى پاره پاره است و مىگويند : چه موقع از سراى فانى راحت شده ، به سوى سراى باقى مىرويم ؟ »
2587 . « زاهد كسى است كه خانهاى ندارد كه خراب شود و خرابيش او را اندوهگين كند و فرزندى ندارد كه بميرد و از مرگش ناراحت شود و چيزى ندارد كه به خاطر از دست رفتنش غمگين شود و كسى او را نمىشناسد كه چشم بر هم زدنى او را از خدا باز دارد . »
2588 . در دعاى پيامبر نسبت به زهّاد امّت : « پروردگارا ! ايشان را علمى عنايت كن كه جهل با آن نباشد . . . و به آفات دنيا و نفسشان آگاهشان ساز . »
2589 . در بيان صفات عمل كنندگان طبق رضاى خدا : « هر كس وضع و كارش در دنيا اينگونه باشد ، ميل و رغبتش به دنيا چگونه خواهد بود و چطور دنيا را دوست بدارد ، در حالى كه مىداند تمام زندگان دنيا مىميرند و من زندهاى هستم كه نمىميرم . . . و بهشت و آنچه در آن است ، مشتاق او مىسازم . »
2590 . از اميرالمؤمنين عليهالسّلام - در صفات متقين نقل شده است : « اگر اجلى كه خداوند بر آنها مقرر فرموده نبود ، روحشان از شوق ثواب و ترس عذاب يك لحظه در جسمشان قرار نمىيافت . خداوند در نفسشان بزرگ و غير او در چشمشان كوچك است . »
2591 . « دنيا ايشان را مىطلبد و ايشان دنيا را نمىخواهند و ايشان را به اسارت مىطلبند و آنها جانشان را فداى آزادى از دنيا مىكنند . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 357
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٥٧